| Jordy van Bunderen |
|
Jordy van Bunderen genoot in ’t Axelse bos Door Rinus Verberkmoes. Mei 2007. Jordy van Bunderen had het bij de V.V. Axel prima naar zijn zin. Uit alles wat hij er over zegt blijkt hij genoten te hebben. Het spelen in het Axelse bos, vond hij altijd iets speciaals. “Het grote veld, omringd door bos maakt het net iets anders dan bij andere verenigingen. Het was en blijft een prachtige accommodatie om er te voetballen”, zegt de inmiddels 31 jarige in Middelburg woonachtige Jordy van Bunderen. Uit bovenstaande is op te maken dat Jordy van Bunderen bij meer clubs speelde dan bij de oranje-witte brigade van de toenmalige trainer Rinus Zegers. “Hij vroeg me om bij Axel te komen spelen op het moment dat ik mijn loopbaan als jeugdspeler bij Terneuzen had afgesloten. Mijn overstap van de A-junioren naar de senioren greep hij aan om me te vragen. Vrij snel na de vraag, heb ik de beslissing gemaakt om de overstap te wagen. In totaal heb ik vier jaar bij Axel gepeeld. En niet zonder succes. Want we pakten de titel en promotie naar de derde klasse. Een bijzonder plezierige ervaring”, weet Jordy van Bunderen, die veelal de linker spitspositie innam en soms ook centraal in de punt speelde. Andere aspecten die hem bijbleven, zijn het gezellig blijven hangen in de kantine na de trainingen op vrijdag. Een bijzonder plaatsje in zijn geheugen kregen ook de voetbalkampen in het Limburgse. Toch maakten voornoemde feiten niet dat Jordy honkvast werd. Na vier jaar stapte hij op en verkaste hij naar Vogelwaarde. Twee jaar speelde hij bij de groen-witten om vervolgens ingelijfd te worden bij Terneuzense Boys. Ook hier vond hij twee jaar onderdak. “In die tijd ben ik verhuisd naar Middelburg en dat betekende drie maal per week met het pontje overvaren. De Westerscheldetunnel was er toen nog niet. Voor mij was het dus beter iets dichter bij huis te zoeken. Het werd Dauwendaele, waar ik nog altijd in het eerste speel.” Net als vele oudere voetballers zag Jordy de instelling van aanstormende jeugd veranderen. “Het bijeen blijven na een training is langzamerhand wat minder geworden. De jeugd is wat ‘’heetgebakerder’’ geworden en accepteert minder dan vroeger. Maar ondanks dat merk ik wel dat er tegenwoordig veel go
|
