Transmenu powered by JoomlArt.com - Mambo Joomla Professional Templates Club

Jeugd trainen en begeleiden als ontspanning

Door Rinus Verberkmoes, November 2007.

Het opnieuw betrokken raken bij de voetbal, ging bij Edwin Tangelder net zoals bij velen voor hem. Je zoon, of dochter zoals tegenwoordig ook kan, gaat voetballen. Als ouder kom je kijken en wordt daarna binnen de kortste keren gevraagd het altijd te kleine vrijwilligerskorps te komen versterken. Bij Edwin liep dat via zijn talentvolle zoon Nick, toen die zich als F-pupil aanmeldde. Veel tijd om er over na te denken kreeg hij niet. Want voor hij het goed en wel in de gaten had en na het polsen van echtgenote Vicky, was de verbintenis een feit en kon hij samen met Patrik Dankaart aan de slag bij de toenmalige F-jes.

Edwin, 37 jaar en in het dagelijks leven mechanical technician bij Outokumpu  herinnert zich dat nog al te goed. “Het ging allemaal erg snel. Maar tot nu toe, moet ik toegeven dat het me veel plezier heeft gegeven. De samenwerking met Patrik en de ouders van onze spelertjes, waarop we in noodgevallen zonder meer een beroep kunnen doen, is uitstekend. De groep is en was enthousiast ook al moeten we zo af en toe even de rem erop gooien. Het werken met de jeugd, momenteel E2, doet me persoonlijk goed en werkt ontspannend”, aldus Edwin, die als voetballer ooit bij de jeugd speelde. Samen met leeftijdsgenoten als Johnny Jansen, Peter van de Velde en Patrik Dankaart. “Ik speelde bij de C-, B- en A-junioren onder leiding van de trainers Ronny Bouchaute en Cor Wieland. Als ‘bijter’ speelde ik veelal als mandekker op de rechterkant, back of halfspeler, terwijl Patrik de rol van spelverdeler voor zijn rekening nam. Daarop terugblikkend, is het een leerzame en leuke periode geweest, die ik door te gaan werken moest afbreken.” Dit werken, het bezig zijn, is kenmerkend is voor Edwin. Zo is hij al jarenlang bezig zijn huis, dat hij dertien jaar geleden kocht, met tussenpozen te verbouwen. Dan het ene stukje, dan het andere. Edwin: “Dat is één van de

Vervolg vrijwilliger Edwin Tangelder.

redenen dat ik zelf nog nauwelijks aan sporten toe kom. Zowel mountainbiken als zaalvoetbal, waren wat dat betreft oplevingen van korte duur. Mijn gezin, met voornoemden en dochter Quinty, vergen ook hun aandacht.” Leuk vond Edwin het dat echtgenote Vicky spontaan in stond voor de vaantjes die de spelertjes meekregen als aandenken aan het 51^e Jan Jansen toernooi. Kortom, huize Tangelder is meer dan betrokken bij de jeugd van de voetbalvereniging “Axel”.