|
Door Rinus Verberkmoes. September 2007.
Michael Grguric doelman, leider en bestuurder
De kurk die een vereniging drijvende houdt, is nog altijd het legertje vrijwilligers. Bij de V.V. Axel is dat niet anders. Ook wij danken ons bestaansrecht voor een groot deel aan de inzet van deze mannen en vrouwen. Eén van hen is Michael Grguric (kurkeriets). Een goedlachse sportman, die duidelijk geniet van zijn rol binnen onze club.
De 23-jarige verkoper bij Enorm Konraad blijkt bij het praatje geen man van veel woorden te zijn. Zijn steeds terugkerende lach zegt desondanks veel. Zo blikt hij met genoegen terug op de periode dat hij bij de jeugd speelde. “Ik ben bij de F-jes begonnen en speelde vervolgens tot en met de A-junioren in alle jeugdteams. Na 1 jaar A’s ben ik gestopt omdat ik op zaterdag moest werken. Intussen werd ik met E2 en A1 kampioen. Laatste onder regie van Jan van de Broeke en Willy van Gremberghe. Al met al een mooie tijd waarin ik getraind werd door mannen als Rick Wouterse, Piet de Vries, Eddy van de Berghe en Walter van Overmeire.”
Na het afhaken bij de A-junioren sloeg vijf jaar geleden het voetbalvirus opnieuw toe en pakte Michael zijn oude stiel weer op en werd doelman bij Axel 4. Hij genoot er van en vond het een mooie tijd. Met name de gezellige sfeer waarin alles verliep,maakte indruk op hem. Een jaar na zijn rentree werd hij doelman bij het derde. Keepte vervolgens wat wedstrijden in het tweede maar werd uiteindelijk toch vaste sluitpost in Axel 3. Het werd zijn team. “Ik vervul bij dit team een dubbelrol. Naast doelman ben ik leider, regel ik de bezetting en geef aan wie moet wisselen. Zij het dat te wisselen spelers zich veelal in de pauze spontaan melden. Een elftal op de been krijgen vergt meer. Vooral omdat men bij verhindering zich vaak pas laat afmeld. Waardoor ik veelal pas in de laatste uren voor een wedstrijd andere spelers moet benaderen. Een minpuntje, dat ik mijn makkers aanreken.”
Door zijn rol in het ‘derde’ werd Michal Grguric vorig jaar lid van het hoofdbestuur als vertegenwoordiger van de senioren. Een functie die hij zelf minder ruim ervaart dan het lijkt. “Ik heb het gevoel dat ik vooral het derde en vierde vertegenwoordig. De lijnen van het tweede en eerste team lopen toch wat anders. Wat mij betreft, is het best zo.”
|
