Programma / Uitslagen


Evenementen
<<  July 2010  >>
 Mo  Tu  We  Th  Fr  Sa  Su 
     1  2  3  4
  5  6  7  8  91011
12131415161718
19202122232425
262728293031 


Patrik Dankaart

 

Door Rinus Verberkmoes, April 2007.

Genieten van het lekker buiten bezig zijn met de jongens.

 

“De spontane reacties, leergierigheid en de vorderingen die de jongens maken, geven een hoop plezier terug in ruil voor de energie die in de trainingen gestoken wordt. Het is hartstikke leuk dat je in de wedstrijd dingen terug zie waarop getraind is. Het steeds iets beter samen spelen, geeft een goed gevoel”, stelt Patrik Dankaart over zijn leider- en trainerschap bij de F-jes.

 

Een taak die hij samen met wisselende rollen met Edwin Tangelder op zich heeft genomen. Patrik Dankaart, in het dagelijkse leven productie unit manager components afdeling bij Philips lighting in Roosendaal, is een rasechte Axelaar. Vanaf zijn zesde tot zijn 32e speelde hij in tal van teams. Bij de B- en A-junioren in de hoofdklasse en met het eerste, waarin hij als 17-jarige debuteerde, pendelde hij tussen de derde en vierde klasse. “Terugkerend blessureleed dwong me abrupt afscheid te nemen”, blikt hij terug. Dat hij nu toch weer terug op de velden verschijnt, heeft alles te maken met het feit dat zoonlief Joran in zijn voetsporen trad. En dat er voor de F-jes zowel een trainer als een leider nodig was. Enthousiast als Patrik is, sprong hij in de bres en ontpopte zich net als zijn collega Edwin tot een man die weet hoe met de kleinsten om te gaan. Het resultaat van die aanpak, is dat alles gemoedelijk en sfeervol verloopt. De ouders van hun pupillen erkennen dat en springen zonder morren waar nodig in. Kortom het zit snor bij de groep F-jes, die momenteel 18 knapen telt. Een aantal waardoor de persoonlijke aandacht iets minder is geworden. Patrik vindt dit jammer maar kan er mee leven. Temeer daar er in eerste instantie geen twee teams geformeerd konden worden. Het genieten van het omgaan leed er niet onder. Want, weet Patrik: “Axel moet proberen een gezellige vereniging te zijn waar de jeugd zich thuis voelt en de ouders graag over de vloer komen. De vereniging moet hiervoor voldoende middelen beschikbaar stellen. Als we dit als zelfstandige club onvoldoende vorm weten te geven, zullen we gedwongen zijn hechte samenwerking met anderen te zoeken. Onze buurman is eerst gegadigde. Voor mij is dat geen schikbeeld. Want naast de voetbal, ben ik ook lid van trimclub TC Avanti, schaats ik rondjes in Breda en ben ik een enthousiaste hardloper”.