| Rik Wouterse |
|
Door Rinus Verberkmoes. September 2006. Verenigingsman Rik Wouterse van alle markten thuis Je hoeft niet oud te zijn om al veel voor de vereniging betekend te hebben. Voordeel is dat je nog een hele tijd voor de boeg hebt. Zelfs, als je weet dat er mogelijk nog meer op je schouders zal neerkomen. Rik Wouterse is daar van overtuigd. “Wat meer vrijwilligers binnen de vereniging zou niet verkeerd zijn,” concludeert hij. Toch weerhoudt niets hem ervan zich als vrijwilliger binnen de club op tal van fronten in te zetten. Want Rik is, mits eerlijk behandeld, geen man die snel nee zal zeggen als er een dringend beroep op hem wordt gedaan. Hij was het ook die na wat borrelpraat, zoals zo vaak gebeurt, zich inzette om een vierde team op de been te brengen. “Inmiddels hebben we 22 man, die erin willen spelen. Het echt ronselen van spelers, bleek niet nodig. Achteraf is alles meegevallen. De ‘oudjes’ hadden er best zin in. Het ziet er goed uit en de sfeer zit er goed in”, blikt Rik terug op het bijeenbrengen van de oude garde. Naast dit laatste wapenfeit is Rik momenteel ook een gewaardeerd en veel gevraagd clubscheidsrechter. Dat de bijna 44-jarige Rik Wouterse geen rasechte Axelaar is, zal bij velen, gezien zijn lange staat van dienst bij onze vereniging, onbekend zijn. Zijn geboorteplaats is Amsterdam. Zijn voetbaljeugd bracht hij tot en met de D-pupillen door bij Blauw-Wit. Omdat pa bij Sikkens in Terneuzen ging werken, kwam Rik als jong talentvol voetballer bij Terneuzen terecht. Met de A-junioren van de rood-zwarten werd hij zelfs kampioen in de hoofdklasse van de toenmalige afdeling Zeeland. “Een prachtige tijd”, blikt Rik terug op die periode. De overstap naar de senioren betekende uitkomen in Terneuzen 2. Door tussenkomst van Willy van Gremberghe kwam hij in 1986 bij Axel terecht. Rik: “Maar aangezien we toen niet in de zaal mochten voetballen, ben ik na een jaar naar AZVV gegaan. Twee jaar later ben ik terug bij Axel gekomen en in het derde gaan voetballen. In die tijd een gezellige ploeg met spelers als Frank Dey, Arnold Seghers en Louis Colijn. Prachtig om meegemaakt te hebben.”Rik voelde zich met name in de tijd bij Axel thuis en werd een rasechte clubman. Trainde samen met Frits Pieterse twee jaar de A-junioren en kreeg vervolgens alle jeugdgroepen onder zijn hoede. Intussen was hij ook tijdelijk jeugdcoördinator. Mede omdat het even minder ging binnen de vereniging en het tweede, zoals Rik zegt: “Op z’n gat zat”, werd hij trainer van dit team. Vier jaar had hij deze ploeg onder zijn hoede. Zoals algemeen bekend verondersteld mag worden, is het tweede team tot genoegen van Rik weer uitgegroeid tot een goede formatie. Rik geniet van dit alles en is dat ook helemaal niet van plan de handdoek in de ring te gooien. Enerzijds omdat hij voor zijn inzet enorm gewaardeerd wordt, anderzijds omdat hij er nog volop plezier aan beleefd. Ondanks dat dit soms meer is dan zijn kennis inzetten om anderen tot betere sportieve prestaties te laten komen. Zo klopte men vorig jaar ook niet tevergeefs bij hem aan om zich in te zetten tijdens de verbouwing van de kantine en kleedlokalen. Een heel andere job dan hij bij zijn werkgever Broomchemie als operator gewend is. |
