Transmenu powered by JoomlArt.com - Mambo Joomla Professional Templates Club

Door Rinus Verberkmoes

Spelen in het hoogste team van je club, is een droom van veel jonge spelertjes. Sam Strijdonk maakt daarop geen uitzondering. Gedeeltelijk is die wens inmiddels uitgekomen omdat hij al regelmatig op de bank zit. Zelfs speeltijd kreeg.

Zo viel hij onlangs in bij de oefenwedstrijd tegen HVV'24 te Wachtebeke en, nadat de stromende regen was gestopt, in Vlissingen tegen Walcheren (1-4) in. Eerder speelde hij halve wedstrijden in de vriendschappelijke partijtjes tegen Aardenburg en RCS. Bij het laatst gespeelde competitieduel uit bij Luctor’88 (2-3) was en bleef hij op de bank. Ondanks dat is de 17-jarige A-junior best tevreden over hoe het nu gaat. Vooral omdat hij zich opgenomen weet in het keurkorps. Hij kwalificeert het zelfs als perfect. Dat hij hierdoor bijzonder graag  op dinsdag traint bij de selectie van trainer Fonny Verstraeten, staat buiten kijf. Bij de A-junioren traint hij op donderdag. Dat dit team momenteel de tweede plaats inneemt op de ranglijst, zegt hem niet zoveel. Want nuchter als hij is weet hij dat dit niet bijster veel vergt omdat dit elftal uitkomt in de laagste klasse. Zijn hoop is gevestigd om volgend jaar met dit team een treetje hoger te kunnen spelen. Zeker daar zijn oude maatjes als Bas Dekker, Boyan de Brouwer, Dennis le Feber, Timo van Britsom, Niels Koorevaar, Michael Hamelink en Richard Versluis dan van de B-junioren over komen. Voetbalmaatjes en goede vrienden waarmee Sam al vele malen een titel pakte. Te beginnen bij de F-jes en vervolgens in vrijwel alle jeugdgroepen. Met veel genoegen blikt de student procestechniek aan het ROC in Terneuzen terug op vorig seizoen. Als spits scoorde hij aan de lopende band. Met bijna dertig doelpunten haalde de linksbenige Sam de finish. Dit jaar is dat beduidend minder. De oorzaak hiervan ligt voornamelijk aan het feit dat hij tegenwoordige centrale middenvelder is geworden. Een positie in de tweede lijn en verzorger van splijtende passes richting frontlinie. Over zijn spel op die stek is hij best tevreden. Dat hij in pa en ma, Erik en Ingelijne, vaste supporters heeft, is binnen de vereniging een vast gegeven. Alleen daarom al is Sam er veel aangelegen ooit vaste kracht in de hoofdmacht te worden.